- Damian
- Badania
- Pozostałe badania
- Spirometria z próbą rozkurczową
Spirometria z próbą rozkurczową
Spirometria to badanie, które pozwala ocenić objętość powietrza wydychanego z płuc i wdychanego do płuc oraz prędkość jego przepływu przez drogi oddechowe. Jest bezbolesne i całkowicie bezpieczne dla pacjenta. Wymaga skierowania od lekarza.
Warszawa
Dowolne godziny
Dowolna placówka
Dowolny specjalista
Spirometria z próbą rozkurczową
Spirometria to badanie umożliwiające ocenę czynności płuc, objętości wdychanego i wydychanego powietrza oraz prędkości przepływu powietrza znajdującego się w płucach i oskrzelach.
Spirometria z próbą rozkurczową polega na przeprowadzeniu badania spirometrycznego przed podaniem i po podaniu leku (w dawce określonej przez lekarza) rozszerzającego oskrzela w celu oceny odwracalności obturacji oskrzeli – stanu, w którym dochodzi do zawężenia dróg oddechowych, utrudniającego przepływ powietrza.
Badanie jest bezbolesne, nieinwazyjne, jednak wymaga ścisłej współpracy Pacjenta z personelem medycznym. Trwa około 40 minut
Wskazania do wykonania spirometrii rozkurczowej
- Rozpoznanie astmy i różnicowanie jej z innymi chorobami oskrzeli
- Monitorowanie przebiegu astmy oskrzelowej
- Ocena czynności płuc w przebiegu POChP
- Zaplanowanie odpowiedniego leczenia
- Przewlekły kaszel z dużą ilością wydzieliny
- Nawracające infekcje układu oddechowego
- Świszczący oddech
Przeciwwskazania do badania
Bezwzględne:
- Świeży zawał serca lub udar mózgu
- Tętniaki aorty lub tętnic mózgowych
- Ciężka niewydolność serca
- Wysokie, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze
- Niestabilna dławica piersiowa
- Krwioplucie o nieznanym pochodzeniu
- Odma opłucnowa
- Okres bezpośrednio po operacjach klatki piersiowej lub jamy brzusznej
Względne:
- Brak współpracy lub zaburzenia funkcji poznawczych
- Ból w klatce piersiowej lub jamie brzusznej
- Silny kaszel, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca
- Ostra infekcja układu oddechowego lub jamy ustnej
- Nudności, wymioty
Ważne: Nie należy zgłaszać się na badanie w przypadku objawów infekcji.
Do badania wymagane jest skierowanie od lekarza zawierające informację o leku i dawce do podania.
Badanie wykonywane jest głównie u osób dorosłych. Możliwa jest także spirometria u dziecka od 10 r. ż., chyba że lekarz zaleci inaczej.
Spirometria z próbą rozkurczową – jak się przygotować?
- Na wizytę należy stawić się nie później niż 15 minut przed jej rozpoczęciem.
- Realizacja usługi jest możliwa jedynie w placówce medycznej wskazanej podczas zakupu.
- W dniu badania nie należy zażywać leków rozszerzających oskrzela. Lekarz powinien poinformować, które leki można przyjąć, a które odstawić i na ile godzin przed badaniem.
- Kilka godzin przed badaniem należy unikać obfitych posiłków oraz napojów zawierających kofeinę (mocna kawa, herbata, cola).
- Minimum 2–4 godziny (a najlepiej 24 godziny) przed badaniem nie wolno palić papierosów, e-papierosów, fajki wodnej ani stosować środków odurzających.
- Na 30 minut przed badaniem należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego.
- W dniu badania zaleca się noszenie luźnego, wygodnego ubrania, które nie krępuje ruchów.
Szczegółowe wytyczne dotyczące przygotowania do badania można uzyskać od lekarza kierującego na badanie.
Spirometria rozkurczowa – jak wygląda badanie?
Przed rozpoczęciem spirometrii personel medyczny dokonuje pomiaru ciśnienia tętniczego, tętna, wzrostu oraz masy ciała pacjenta.
Badanie przebiega w dwóch etapach:
- Pierwszy etap – spirometria podstawowa: pacjent siada prosto na krześle, otrzymuje klips na nos i ustnik spirometru. Wykonuje wdechy i wydechy zgodnie z instrukcjami osoby przeprowadzającej badanie.
- Drugi etap – spirometria po podaniu leku: po około 15–20 minutach od inhalacji leku rozszerzającego oskrzela ponownie wykonuje się badanie spirometryczne.
Wyniki są dostępne bezpośrednio po przeprowadzeniu badania. Prawidłowa interpretacja jest możliwa tylko przez lekarza specjalistę.
Inni kupili też

Inhalacje wibroaerozolami zalecane są pacjentom: w schorzeniach górnych dróg oddechowych np. w ostrym i przewlekłym zapaleniu krtani, w chorobach zatok przynosowych, dysfunkcji trąbek słuchowych i chorobach ucha środkowego.

Lekarz pulmonolog zajmuje się chorobami układu oddechowego (np. gruźlicą, POChP, mukowiscydozą, zapaleniem płuc, zapaleniem oskrzeli, odmą opłucnową, pylicą płuc, sarkoidozą).
